Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Mantelzorg
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


In dit blog wil ik verslag doen van de veranderende relatie met mijn ouders en schoonmoeder. Moeilijk, soms verdrietig maar vaak ook vrolijk en altijd waardevol.



Mijn Profiel

WillemijnF
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Het zit me toch niet lekker
07 juni 2020 13:51

Grappig of verdrietig?
25 april 2020 14:37

Jarig in tijden van Corona
20 april 2020 15:30

Flappie
28 december 2019 19:41

Cito
16 april 2019 10:38




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Keesvi om 01:20
_
Keesvi Online

Door lydiaHoremans om 00:18
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door lydiaHoremans om 00:16
_
LydiaHoremans Online

Door barth. om 23:53
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Turfje58 om 23:20
_
Turfje58 Online

Door barth. om 23:19
_
Barth. Online

Door Cassandra1 om 23:02
_
Cassandra1 Online

Door Keesvi om 22:59
_
Keesvi Online





_

Andere artikelen



Grappig of verdrietig?



Sam is dol op treinen. Hij vindt vaardig de treinenfilmpjes op YouTube en is niet bij opa weg te slaan als deze bezig is met zijn modelspoorbaan.


Bijna wekelijks maakt hij in de huiskamer een treinopstelling met de keukenstoelen. Maar vandaag doet hij iets bijzonders: hij spant een deken tussen de stoelen: "Speciaal vooj Cojona , mamma", ( de r lukt nog niet zo) zegt hij als onze dochter over de deken wil stappen om plaats te nemen in de trein. Ze mag daar dus niet komen van hem.


Aan zijn gezicht te zien is hij wát trots op zijn uitvinding. Het is een grappig verhaal, maar waarom voel ik nu een brok in mijn keel en schieten de tranen in mijn ogen?


Ik wil het niet. Ik wil niet dat onze kleinkinderen opgroeien in een wereld waarin 1,5 m afstand tot je naasten normaal is, waar angst normaal is, angst voor de ander. Ik gun ze een wereld waar knuffelen normaal is, elkaar aanraken, dicht bijelkaar zijn. Het "nieuwe normaal" mag nooit normaal worden maar moet abnormaal blijven, een uizonderlijke situatie die vevelend is, maar wel eindig. Dat gun ik hem en alle kinderen en eigenlijk ook mezelf en iedereen.






Geplaatst op 25 april 2020 14:37 en 538 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.