Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Mantelzorg
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


In dit blog wil ik verslag doen van de veranderende relatie met mijn ouders en schoonmoeder. Moeilijk, soms verdrietig maar vaak ook vrolijk en altijd waardevol.



Mijn Profiel

WillemijnF
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Opgesloten
17 augustus 2021 00:18

Een nacht in het ziekenhuis
05 juli 2021 13:04

Appeltaart
16 juni 2021 15:05

Leven in de mist
13 juni 2021 13:09

Het zit me toch niet lekker
07 juni 2020 13:51




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door januitdelft om 23:59
_
Januitdelft Online

Door Bell55 om 23:54
_
Bell55 Online

Door inemaartje om 23:53
_
Inemaartje Online

Door redone om 23:51
_
Redone Online

Door tukker46 om 23:51
_
Tukker46 Online

Door Jos46 om 23:51
_
Jos46 Online

Door Hetty58 om 23:45
_
Hetty58 Online

Door Briesje om 23:44
_
Briesje Online





_

Andere artikelen



Appeltaart

Mijn moeder is jarig. “Ik ga er niks aan doen” heeft ze besloten. We begrijpen het. Ze heeft onlangs een lelijke val gemaakt en ze heeft pijn. Naast de zorg om mijn vader is het allemaal een beetje veel. Al eerder was er een tafel in een restaurant gereserveerd voor hen, mijn zus en mij en onze partners. Dat kan doorgaan. Maar verder liever geen visite.


Dan belt ze: “Willemijn, ik zit te denken, misschien wil ik toch wel een appeltaart voor als er iemand onverwacht langs komt. Ik heb er wel geen zin in, maar ja.”

“Geen probleem mam, ik haal wel even een taartje. Ik moet toch naar de kapper, dan neem ik vanuit het centrum wel een taartje mee. Ik ben wel op de fiets, want Hans heeft de auto mee.”

“Bij de Vomar zijn ze in de aanbieding. Met een bon”.”

“Die bon heb ik niet, nou ja, dan maar zonder bon”.

“Nou dat is wel zonde, het scheelt 2 euro”

“Ja mam, maar het is wel een beetje veel als ik eerst naar jullie fiets om die bon op te halen en dan weer heen en weer naar het centrum moet”

“( Zucht) Nou ja laat die taart maar zitten dan. Het hoeft niet”.

Ze hangt op en ik zit vertwijfeld naar de splinternieuwe telefoon in mijn hand te staren. De telefoon die ik een paar dagen geleden, na lang aarzelen, eindelijk kocht en die ze mij, toen ik het vertelde, prompt cadeau gaf. Geen tegenspraak mogelijk en vrijwel meteen klonk het seintje van mijn bank op mijn telefoon dat het geld op mijn rekening was gestort. Een paar honderd euro, met het grootste gemak…en dan nu moeilijk doen over 2 euro korting op een appeltaart...

Dan doe ik het toch maar. Ik bel de kapper dat het iets later wordt ( “oeps, dat wordt wel lastig mevrouw”), koop onderweg nog twee bossen pioenrozen en race zo snel ik durf naar haar huis.

Ze is helemaal niet verbaasd en zegt rustig: “Het bonnenboekje ligt op het aanrecht”. Ik gris het boekje van het aanrecht en zeg dat ik de bon bij de kapper er wel uitscheur en weg ben ik weer.

Hijgend laat ik me even later in de stoel bij de kapper zakken. Zo, even lekker niks.

Dan pak ik het bonnenboekje en merk dat de betreffende bon voor de appeltaart eruit is geknipt.

Ik app het haar en dan schrijft ze terug: “O ja, die zit al in mijn tas”.

Na de kapper haal ik het taartje bij de Vomar. Dan maar geen korting denk ik, maar het vriendelijke meisje achter de kassa haalt het bonnenboekje tevoorschijn en scant de code voor me.

Ik fiets weer naar mijn ouders, waar mijn moeder zegt dat het allemaal toch niet hoefde en ze moet lachen als ik vertel dat ze toch de korting heeft. “Ik snap er niks van mam, je geeft me zonder blikken of blozen een nieuwe telefoon en dan doe je moeilijk over 2 euro.”

“Ja, dat vind ik nou eenmaal leuk, die korting”, giechelt ze.

Ze wist het. Ze wist dat ik het toch zou doen, ze weet al mijn hele leven precies welke knoppen ze in moet drukken om mij te laten doen wat ze in haar hoofd heeft. En echt, ze is een schat, maar soms…




Geplaatst op 16 juni 2021 15:05 en 577 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benneke  
16 jun 2021 17:13
Dat vind ik een leuk en menselijk verhaal Willemijn.
Een groet van Benneke